maandag 13 februari 2012

Lars Harry.

De dag voordien had ik nog eens geposeerd, op de valreep.


Toeval of niet maar 23 jaar geleden juist op dit moment, werd Lars Harry geboren. Nog voor middernacht lagen we samen in het grote ziekenhuisbed en zwaaide ik een kersverse papa uit. Hij lag de hele nacht dicht bij mij. Het ziekenhuisbedje bleef netjes opgedekt.

Niets van de woorden die ik nu wil schrijven, kunnen vertellen hoe sprookjesachtig die avond onder de volle maan was. In het schijnsel keek ik uren naar mijn nieuw geborene. Het volmaakte geluk was toen niet ver weg. Er terug aan denken geeft na 23 jaar hetzelfde gevoel.

8 opmerkingen:

Roelien zei

Mooi gevoel. Om nooit meer los te laten..gefeliciteerd ook!

Lies zei

Hééééérlijk, Katrien...
Lie(f)s.

Suzette zei

Wat lief!

Fotografie Ilse zei

Leuk dat je even bij mij kwam kijken! En ook leuk om jouw blog tegen te komen, altijd fijn blogs met dezelfde interesses; moestuin, academie en ik zie daar dezelfde bio-speltbloem voor pannenkoeken en yogithee als bij mij! En op een verjaardag van één van de dochters dan denk ik ook altijd terug aan die mooie dag van de geboorte, net zoals het gisteren was! Mooi geschreven!

IMS zei

Mooi! Hopelijk kijk ik tegen de tijd dat mijn dochters zo groot zijn ook nog steeds met datzelfde gevoel terug. Ik werd bij de oudste vooral ook heel stil van binnen - wat ene wonder, zo'n nieuw mensenleventje.

zapnimf zei

Gedragen worden in een tuinbroek! Wow!

10-eke zei

mooi......en gefeliciteerd!

Wondelgijn zei

Wat een ontzettend mooie foto is dit met jou en je kind... Ontroerend!!