Essentieel.

In de kringloopwinkel vind ik rust. Snuister ik tussen de afgedankte spullen van anderen. In de grote houten bak vind ik een paar interessante tijdschriften.

Ik zet mij naast de vrouw met het paars kleed in het kringloopleeshoekje. Ze heeft een bril op het puntje van haar neus en ruikt erg lekker.

Hij wordt wel eens goeroe van de rust genoemd, lees ik. Duizenden mensen kreeg hij aan het mediteren en zijn boeken vliegen met honderdduizenden over de toonbank. Ik had nog nooit van hem gehoord.

Maar het is die grote zin aan de voorpagina van het interview dat binnenkomt als een lichtflits. En niet voor het eerst de laatste weken.

‘Als we niet leren mediteren, zullen onze kinderen nooit weten wat het is een pauze in te lassen in hun leven. En dat gaat ons opbreken, in geestelijke gezondheid, in relaties, in geluk’.

Later die dag loop ik met de viervoeter op een zandweg. Geflankeerd door wuivend maïsloof. En weer schiet mijn hart vol.

Haar verhaal raakt stilaan mijn binnenkant.
Ik sta op een weg.