Wat ben je toch een gevoelige ziel, fluistert ze, en ze raakt zachtjes mijn schouder aan.
Als ik buitenstap en de avond lucht inadem, weet ik dat ze gelijk heeft.
Op dit moment is het echter niet anders.
Het leven is constant in beweging, zei ik, als antwoord op haar verhaal.
Door deze woorden probeer ik zelf op een golf van beweging te springen. Het is nat. En het schuift enorm. Maar het kan. Fijn, dacht ik nog.
Een huppelpas ontsnapt mij.
3 opmerkingen:
Jij gelukkiger dan ik.
Ik bleef liggen met een gebroken elleboog.
Maar gevoelige zielen verdienen huppelpassen.
Gevoelig zijn is misschien niet altijd makkelijk, maar toch vind ik het een mooie eigenschap.
Ook dat is beweging hihi... een huppelpas...
Een reactie posten