Gejaagd door de wind fiets ik naar huis.
De wereld flitst aan mij voorbij.
Met de wind in de rug maak ik snel vaart.
Geen tijd om te denken... hoe lang nog?
Voor ik het goed en wel besef ben ik thuis
en staat de koffie op.
De wind heeft mijn hoofd schoongewaaid.
Maar toch verlang ik...
naar de zon met zijn warme, helende stralen.
Ik snak naar warme zomeravonden,
de geur van vers gemaaid gras.
De realiteit is dat het nog maar januari is en dus
putteke winter.
Verhuizen naar de zon is, met kleine en grote zoon,
niet aan de orde...
Dus wachten we af en blijven in volle verwachting.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten