Een rollercoaster van woordspelingen. Anderhalf uur bruisende energie op het podium. Zijn ongebreidelde fantasie grenst aan het absurde. Hij zet je aan het denken. Lachen en tegelijk verbazingwekkend luisteren naar het verloop van zijn verhalen. ‘Het uur van de prutser’ door Wim Helsen. Wij waren daar ook en graag.Samen wandelen we naar één fiets. De andere omwille van afspraakomstandigheden nog thuis in de garage. Ik verheug me op een zitje achterop bij de huisgenoot. Mijn been hangt al halverwege de frisse nachtlucht als ik zijn bangelijke gezicht aankijk.
Euh… weet je, die bagagedrager is vrij wankel. Helemaal niet zo solide. Daarbij trekt hij zijn meest trouwhartig gezicht.
Wilde hij me daar iets duidelijk maken?
5 opmerkingen:
Ondertussen moet zowat iedereen Wim Helsen al gezien hebben. Vond je zijn twee vorige shows niet beter? (Wij wel dus)
De huisgenoot wilde misschien zelf achterop?
@zapnimf:Het was de eerste keer dat we hem zagen. Ik kan dus niet vergelijken. Maar de derde keer is het verrassingseffect is mss wel af.
Ik ben nog nooit gaan kijken en heb er al veel van gehoord, ben eigenlijk best nieuwsgierig.
En hoe zat het met de fiets? Wat betekende die blik?
@ta!a:Volgens mij zat hij idd liever zelf achterop ;)
Zelf achterop? Van zelfopoffering gesproken ;)
Een reactie posten