Op zondag vroeg en stil met een kop koffie. Door het raam krijg ik een bescheiden welkom. Zelfs die kleine fijne waterzonnestraal maakt me blij. Ik ben niet echt veeleisend. Nee, niet meer in dit stadium van verlangen.
Arme slaplantjes. Wel leven maar niet groeien.
Ik hunker. Smacht. Naar verandering.
Is er iemand die mij begrijpt?
8 opmerkingen:
Hier is er al van 's morgens vroeg (enfin, vroeg...) een stralende zon te zien. Maar ik denk dat ik je toch begrijp.
ik, volledig!
Maar al te goed!
goh,... heel eventjes wou ik dat ik kon zeggen "ben niet helemaal mee"... wel dus...
momenteel zitten we waarschijnlijk allemaal een beetje in hetzelfde stadium...
begrijpen doen we zeker en daarom gan we met ze'n allend de komende dagen dubbel en dik genieten van al de uurtjes zonneschijn die we gaan hebben ;-)
nee, waar hebt u het over? ;-)
Een hele batterij hierboven die u begrijpt!
Psst, de redding is nabij (weet ik al).
Een reactie posten