Ik ben niet trendy. Waar ik allemaal naar grijp als het over favorieten gaat. Allemaal toestanden die al veel jaren gepasseerd zijn.
Oude films...
Muziek uit de jaren stillekes...
Servies uit vervlogen tijden, blikken dozen bijna roestig...
Een foto van mezelf in de kinderwagen, zwart wit en met gekartelde randen.
Voor mij geen design meubelen, wel oud houten meubilair.
Hier en daar in huis restanten van grootouders spullen.
Je bent bij mij niet aan het juiste adres voor de nieuwste rages op allerlei gebied.
Ik ben nogal erg gehecht aan wat was, zonder daarom minder te genieten van alles wat me in het heden overkomt.
Aan grote en kleine zoon merk ik veel van mezelf terug op dat gebied.
Grote zoon wil dit jaar zijn allerlaatste examen aan de hogeschool studeren zittend aan het lagere school bureauke. Daar wijkt hij niet van af, volgens hem brengt dat geluk.
Kleine zoon heeft gestudeerd in een trui die al 30 jaar oud is. Zalig he... volgens hem!
Hier in huis worden dus vele spullen lang gebruikt.
Soms laat ik wel eens een wind van opruiming waaien, dat is nodig om onze kinderen niet op te zadelen met een huis vol rommel als wij er niet meer zijn.
Weeral een ontboezeming op tijdtussendoor...
2 opmerkingen:
Wist ik al, hoor. :-)
Wederom een herkenning, alleen dat jouw wind van opruiming frisser is dan de mijne. Hier blijft het een opstapeling van herinneringen, liefst nog in papieren vorm.
Hulp is onderweg!
Een reactie posten