zaterdag 9 februari 2008

Feeling the blues.


Kleine zoon speelde in het voorprogramma met zijn bandje.
Meestal maken we van deze optredens een avondje uit in functie van de jonge mannen die niet zonder ons kunnen omwille van het materiaal dat moet vervoerd worden.
Gisteren werden we aangenaam verrast door The Veldman Brothers. 2 broers en hun vrienden, bluesmuzikanten in hart en nieren. Ze speelden een set van anderhalf uur die op geen enkel moment verveelde.
Ik was in the blues... door hun melancholische tonen meegesleept.
Kleine zoon en zijn vrienden hebben braaf gewacht tot ze helemaal uitgespeeld waren, dan zijn wij richting huis gegaan en zij hebben nog een stapje in de wereld gezet.

Vandaag is het andere koek.
In de Chiro waar grote zoon hevig lid van is komen ze elk jaar op 'ouderbezoek'.
Concreet betekent dat dat ik vandaag klaarmaak:

5 kilo gehaktballen.
5 potten krieken.
6 broden.
Bier en cola.

Heel mijn huis ingepalmd door 18 stevige kerels... die niet meer allemaal even nuchter zijn.
Wat een moeder lijden kan...

Geen opmerkingen: