Lentegefluit.

Over grond, zaad en groeien.

De grond heeft zaad nodig
en het zaad heeft grond nodig.
Het één heeft enkel zin in verbinding met het andere.
Hetzelfde doet zich voor met de mensen.
Wanneer mannelijke kennis zich verbindt
met vrouwelijke verandering,
dan ontstaat de magische verbintenis die we wijsheid noemen.
Wijsheid is weten en veranderen.
Ga op zoek naar je gave.
Hoe meer je van jezelf begrijpt,
hoe meer je van de wereld zult begrijpen.

Een citaat uit het Paul Coelho boekje op mijn nachtkastje.
Om voor het slapen gaan even
wijze woorden te lezen
en de nacht mee in te nemen.

The birth of the apple.

Draver.

De grond beeft en in een reflex kijk ik achterom. Van ver zie ik het paard en haar berijdster aankomen. In volle galop, de stralen van de ochtendzon als een lichtkrans over hen.

Ik zet mij met de viervoeter aan de kant en laat hen voorbij rennen. Het geluid van de paardenstappen op de bevroren grond doet mijn hart sneller kloppen.

Wat lijkt mij dat de totale vrijheid. Te paard door het uitgestrekt natuurreservaat. Paard en mensen neus in diezelfde richting. Wind door de haren.

Nu eerst mijn Compostela droom uitdromen.

Dan ga ik op zoek naar een paard en iemand die mij wil leren galopperen. Misschien laat ik ook mijn haar weer groeien. Zodat het kan wapperen terwijl ik op een briesend paard door de bossen draaf.

Woorden in de lucht 2.

Laat op de maandagavond drukte ik dan toch maar op beantwoorden. Het ‘ in ere hersteld worden’ gevoel is goed zoals het is. Na het verzenden van de woorden; bedankt, werd ik heel rustig.

Misschien dat u dat wel herkent. Zo van die gebeurtenissen die je leven een tijdje op zijn kop zetten. Een daarbij horende machteloosheid die zorgt voor totale verbijstering.

Hoe dat dan ineens gaat, weet ik niet goed. Plots neem je dan toch de draad weer op en zoek je kracht in je kleinste teen. Lichaam en geest proberen, vanuit een overlevingsdrang, weer in hetzelfde ritme te draaien. Je sterkt aan en dag na dag kruip je weer uit dat donker hol.

Voor je het weet, ben je dus een jaar verder. En heb je een les geleerd die je de rest van je leven kan blijven gebruiken.

Fantastisch om te ontdekken, heel dit gegeven. Want wat dan ook, het komt altijd weer goed.

Lentewelkom.

Vandaag voelde ik iets pril.
Warmtestreling langs mijn wangen en over de randen van mijn oren.

De eerste stralen doen het bos schitteren,
glanzen,
naar zon kleuren.

20 km stappen. Met lentevleugels.

Woorden in de lucht.

Wat doe je met een sorry-sms? Woorden op het kleine schermpje die je hart een beetje zalven.

Dit wel bijna een jaar nadat, hetzelfde hart, even werd platgetrapt.

Uit het niets. Terwijl ik verwerkt en opgeslagen heb, krijg ik woorden van spijt.

Ik kan nog niet op beantwoorden drukken.

De weg met een schelp.